Në një letër që thuhet se i është drejtuar popullit amerikan, presidenti i Iranit, Masoud Pezeshkian, paraqiti “ankesat e hershme historike që fshihen pas mosbesimit të Teheranit ndaj Uashingtonit”.
Dhe siç theksohet më tej, një pikë kthese ishte grushti i shtetit i vitit 1953, të cilin ai e përshkroi si “një ndërhyrje të paligjshme amerikane që synonte parandalimin e shtetëzimit të burimeve të veta të Iranit”.
Marrëdhëniet para kësaj “fillimisht nuk ishin armiqësore dhe ndërveprimet e hershme midis popullit iranian dhe amerikan nuk u dëmtuan nga armiqësia ose tensioni”, shkroi ai.
“Populli iranian nuk ushqen armiqësi ndaj kombeve të tjera, përfshirë njerëzit e Amerikës, Evropës ose vendeve fqinje; sulmet ndaj infrastrukturës së Iranit, që synojnë popullin tonë, kanë pasoja përtej kufirit të vendit. Ajo që bëjmë në përgjigje bazohet në të drejtën legjitime të vetëmbrojtjes, jo në një akt agresioni”.
Sipas tij, edhe përballë ndërhyrjeve dhe presioneve të përsëritura të huaja gjatë gjithë historisë së tyre krenare, iranianët kanë bërë vazhdimisht një dallim të qartë midis qeverive dhe popujve që ata qeverisin.
Po sipas tij, ky është një parim i rrënjosur thellë në kulturën dhe vetëdijen kolektive iraniane – jo një qëndrim i përkohshëm politik.
Presidenti i Iranit, Masoud Pezeshkian, ka hedhur poshtë portretizimet e Iranit si një kërcënim për sigurinë dhe e ka përshkruar perceptimin e tij si të tillë si një produkt të “tekave politike dhe ekonomike të të fuqishmëve”.
Në një letër të hapur drejtuar popullit të Shteteve të Bashkuara dhe të transmetuar nga media shtetërore Press TV, ai argumentoi se historia moderne e Iranit është mbrojtëse, ndërsa u bëri thirrje amerikanëve të “shikojnë përtej retorikës politike” dhe të rishqyrtojnë pikëpamjen e tyre për vendin e tij. /Telegrafi/