Ndoshta shumë njerëz mund ta kujtojnë grupin muzikor “Meteor”, i cili dikur performoi në edicionin e parë të “Këngës Magjike”.
Por duket se rastësitë janë të çuditshme. Altini, një nga anëtarët e grupit, është ftuar në “Ka një mesazh për ty”, por ndryshe nga formula e njohur e rubrikës, ai mbërrin përpara dërguesit të mesazhit në programin “E diela Shqiptare”.
Arsyeja për këtë është se Altini është thirrur nga nëna e tij biologjike, pas 47 vitesh, por ndërkohë ai tregon anën e tij të historisë përpara se gruaja që i dha jetë të vijë dhe të shfletojë të kaluarën. Altini e fillon historinë e tij me momentin kur mësoi se ishte i birësuar. Ai thotë se ndërsa rritej kishte dëgjuar fjalë nga të tjerët herë pas here, por momenti i duhur dhe i zgjedhur prej tyre ishte pasi mbaroi shërbimin ushtarak.
Altin: Ishte një ditë normale si zakonisht. U ula me të dy prindërit, ata thanë se ishte koha të flisnim dhe e shohim të arsyeshme në momentin që ke moshën, logjikën dhe pjekurinë për të thënë të vërtetën. Babi nuk e duroi dot, ndezi një cigare dhe doli jashtë, ndërsa mami më tregoi gjithçka.
Altin: E di që kur linda, sipas asaj që më tha nëna ime, nga materniteti, nuk e di se ku, në Durrs apo diku tjetër më dorëzuan në institucione si jetimore dhe më pas në jetimoren e Durrsit. Pastaj u adoptova normalisht brenda të gjitha proceseve të përcaktuara në atë kohë.
Ardit Gjebrea: A e morët vesh ndonjëherë motivin?
Altin: Nuk kam asnjë informacion se cilido qoftë motivi.
Ardit Gjebrea: As emrin e babait ose të nënës tënde?
Altin: Jo, nuk e di emrin e babait tim, por emrin e nënës e kam dëgjuar nga larg, por nuk mund të them nëse është i saktë apo jo.
Ardit Gjebrea: Por mund të thuash që nuk është problem.
Altin: Po, disa thonë se është Rukije, disa Hekrie. Unë e di emrin tim të lindjes sepse kam folur me nënën time për shumë gjëra, e di që emri im është Rudin dhe emrin në certifikatën e lindjes, vitin dhe datën që kam lindur. 17.12.1974, aktualisht jam 47 vjeç.
Ardit Gjebrea: A janë gjallë prindërit tuaj sot?
Altin: Jo, babai im vdiq, kanë kaluar gati 17 vjet, dhe unë kam nënën time, ajo jeton me mua. Madje ajo është personi që më ka inkurajuar më shumë. Telepatia, nuk e di pse më erdhi në mendje kohët e fundit, e kam diskutuar me nënën time shumë herë.
Altin: Po sikur? Nëse do ta ndieja unë, jo se isha unë ajo që do të pyeste ose e shtyrë nga kurioziteti të pyesja sepse po shmangia refuzimin e nënës biologjike, si shumë raste të tjera. Por isha kurioze, kisha një boshllëk, shpirti im shqetësohej të dinte për të ardhmen dhe origjinën time sepse kam edhe dy fëmijë që i kam si drita, nuk e di kurrë se si do të vijë koha nesër.
E diskutova me nënën time dhe i thashë: “Nëse nuk e kërkoj unë dhe ajo ma kërkon mua, si do të reagosh ndaj kësaj gjëje që mund të ndodhë?” Me fjalë të tjera, ne do të pyesnim dhe do të përgjigjeshim për njëri-tjetrin. Nëna ime më inkurajoi, më tha: “Sido që të jetë, unë nuk do të të privoj nga asgjë sepse është e drejta jote, e gjithë bota, të dijë se kush je.” Do të ishim mirënjohës nëse do të na ndihmonit të mirëmbajmë faqen thjesht duke klikuar (në foto) më poshtë. Faleminderit për mirëkuptimin tuaj. SHQIPËRIA