Çështja ishte se Jack ishte rritur jetim dhe nuk i kishte mbetur asnjë familjar. Sa për familjen time, do ta kisha ditur nëse dikush prej tyre do ta vizitonte.
Kur e pyeta infermieren sa shpesh kishte ardhur ajo grua, ajo më tha:
“Epo, nuk e kisha parë më parë këtu, por gjatë javëve të fundit para se Jack të vdiste, ajo vinte mjaft shpesh.”
Mund ta imagjinoni më të keqen për bashkëshortin tuaj në një situatë të tillë, apo jo?
Por nuk doja të nxirrja përfundime të nxituara, ndaj iu luta infermieres të më ndihmonte të zbuloja se kush ishte ajo grua.
Më në fund, pashë pamjet nga njëra prej kamerave të sigurisë së spitalit dhe ja ku ishte ajo: një grua që nuk e kisha parë kurrë në jetën time.
Nuk kisha absolutisht asnjë ide se kush ishte.
U ktheva në shtëpi me gjithë ato mendime dhe ato nuk më lanë të qetë për disa ditë me radhë.
Vendosa se duhej ta gjeja dhe ta pyesja se çfarë kishte bërë në dhomën e spitalit të bashkëshortit tim.
Dhe pse Jack nuk më kishte treguar asgjë për të? Çfarë sekretesh kishte mbajtur të fshehta?
Pastaj, një mbrëmje, dikush trokiti në derë.
E hapa dhe ja ku ishte ajo. E njëjta grua që kishte vizituar Jack-un.
Ishte e dobët, dukej paksa e rraskapitur dhe sytë i kishte të mbushur me lot.
Ajo më zgjati një zarf dhe më tha:
“Ai më kërkoi që këtë të ta dorëzoja vetëm pas vdekjes së tij. Jo më parë.”
Duart më dridheshin, por e pyeta se çfarë kishte brenda.
Ajo tha me zë të ulët:
“Pra, ti nuk e di çfarë të ka lënë ai, apo jo?”
Kur e hapa zarfin, për pak sa nuk më ra të fikët pasi lexova atë që ishte shkruar në letrën e tij. Dhe kur kuptova se kush ishte në të vërtetë ajo grua, shpërtheva në lot.
## VAZHDIMI
