Ajo që e rëndon më së shumti është mungesa e fëmijëve dhe pamundësia për t’i pasur pranë çdo ditë. Në rrëfimin e saj, nëna tregon se sa herë sheh nëna të tjera duke kaluar kohë me fëmijët e tyre, e kaplon një trishtim i madh.

Për të, momentet që për shumë prindër janë pjesë e zakonshme e përditshmërisë, janë bërë një kujtesë e dhimbshme e largësisë që e ndan nga fëmijët e saj.

Rrëfimi i saj përcjell dhimbjen e një nëne që dëshiron vetëm të jetë pranë fëmijëve, t’i përqafojë dhe të marrë pjesë në rritjen e tyre. Ndarja nga ta nuk është e lehtë, sidomos kur zemra e saj është gjithmonë atje, pranë tyre.

Historia ka nxitur emocione dhe solidaritet, duke rikujtuar se pas shumë ndarjeve dhe largimeve fshihen histori familjare që nuk duken në pamje të parë.