Skip to content

Lajmi I Fundit

Weston ishte nëntëmbëdhjetë vjeç kur e humba.

Posted on November 16, 2026 By admin No Comments on Weston ishte nëntëmbëdhjetë vjeç kur e humba.

Vajza mbijetoi.

Djali im jo.

Brenda pak ditësh, të gjithë e dinin emrin e tij.

Gazetarët telefononin. Njerëz të panjohur dërgonin lule. Njerëzit vinin në shtëpinë tonë për të dëgjuar historinë e “heroit që dha jetën për një fëmijë”.

Vajza quhej Sloane.

Prindërit e saj e sollën në funeralin e Westonit, por më pas u pushtuan nga vëmendja e madhe që mori ngjarja.

Ishin lodhur nga gazetarët, pyetjet dhe të panjohurit që vazhdimisht ia kujtonin vajzës së tyre ditën më të tmerrshme të jetës.

Disa muaj më vonë, ata u shpërngulën.

Donin ta linin pas gjithë atë makth.

Me kalimin e kohës, humbëm kontaktet.

Kaluan tetëmbëdhjetë vjet.

Pastaj, një të shtunë pasdite, dikush trokiti në derën time.

Në verandë qëndronte një grua e re, me një djalë të vogël pranë saj.

— A jeni nëna e Westonit?

— Po.

Ajo mori frymë thellë.

— Unë quhem Sloane.

Sytë m’u mbushën me lot.

— Sloane…

Nuk e kisha harruar kurrë atë emër.

— Duhej të kisha ardhur këtu vite më parë.

— Oh, zemër…

— Djali juaj nuk ndodhej rastësisht te ai lumë. Duhet t’ju tregoj të vërtetën.

— Për çfarë po flet?

## VAZHDIMI

Lajme Shqip

Post navigation

Previous Post: Previous Post
Next Post: Next Post

Leave a Reply Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts

  • What Fans Never See Behind Match Day in Professional Sports
  • How Modern Sports Demand Mental Strength as Much as Physical Ability
  • The Unseen Pressure Athletes Carry Beyond the Spotlight
  • Why Consistency Matters More Than Motivation in Athletic Training
  • What Separates Professional Athletes From the Rest Is Not Just Talent

Recent Comments

No comments to show.

Copyright © 2026 Lajmi I Fundit.

Powered by PressBook WordPress theme