Reagimi i truprojave gjatë sulmit të armatosur në Darkën e Korrespondentëve të Shtëpisë së Bardhë është nën mikroskopin e ekspertëve të sigurisë të nivelit të lartë. Dy profesionistë kanë analizuar hap pas hapi ngjarjen, duke shpjeguar edhe arsyet pse u evakuua fillimisht JD Vance dhe më pas Donald Trump.
Shefi i sigurisë në Costamare Shipping Co SA, Panagiotis Sofronas, e nis analizën nga faza e parandalimit, duke theksuar se bëhet fjalë për një aktivitet me rrezikshmëri të lartë, të krahasueshëm me ngjarjet e kategorizuara si NSSE në Shtetet e Bashkuara. Sipas tij, fakti që autori arriti të depërtojë në nivelet e brendshme të sigurisë tregon për boshllëqe serioze operacionale.
“Ka pasur forcim të pamjaftueshëm të perimetrit të jashtëm dhe kontroll të mangët të aksesit në të gjithë hotelin”, shprehet ai, ndërsa shton se fakti që autori qëndronte në hotel dhe kishte me vete shotgun, handgun dhe thika tregon për “verifikim të pamjaftueshëm të mysafirëve dhe mungesë kontrolli me listat e monitorimit”.
Ai identifikon probleme edhe në menaxhimin e turmës: “për shkak të panikut dhe reagimeve të pakontrolluara ka pasur mungesë të pjesshme të një plani të strukturuar evakuimi”.
Megjithatë, ai vlerëson reagimin operacional: “Linja e parë e sigurisë u befasua, por reagoi menjëherë dhe neutralizoi autorin, ndërsa nga Secret Service u regjistrua “angazhim i shpejtë dhe neutralizim / izolim, përpara se autori të hynte në sallë.
Ai thekson edhe mënyrën e reagimit të ekipit të mbrojtjes së presidentit: “largim i shpejtë nga skena, mbulim i shkëlqyer i presidentit dhe transferim në një zonë të sigurt brenda ndërtesës”.
Në lidhje me evakuimin e JD Vance përpara Trump, ai shpjegon: “Nuk donin të largonin dy objektiva me vlerë të lartë njëkohësisht nga i njëjti vend”.
Nga ana tjetër, CEO i Pentagongroup, Nikos Aravantinos, paraqet një vlerësim më kritik për momentet e para pas të shtënave.
“Vërejmë një vonesë të rrezikshme në mbrojtjen dhe largimin e menjëhershëm të presidentit”, shprehet ai, duke shtuar se “ndërsa dëgjohen të shtënat e para nuk ka asnjë pranë presidentit për ta udhëzuar”.
Sipas tij, “truproja i parë afrohet pasi janë dëgjuar disa të shtëna dhe qëndron pas presidentit”, ndërsa “ekipi i emergjencës mbërriti i shpërndarë dhe me vonesë”.
“Presidenti ishte i dukshëm, gjë që është e ndaluar”, thekson ai, duke shtuar se në situata të tilla objektivi duhet të mbulohet plotësisht deri në transferimin në një zonë të sigurt.
Ai ndalet edhe te reagimi i të pranishmëve: “Njëri shikonte tjetrin pa e ditur çfarë të bënte”, duke e lidhur këtë me mungesën e udhëzimeve të qarta dhe planit të evakuimit.
Në lidhje me protokollet, ai thekson: “Mund të jetë një shpërqendrim dhe rreziku i vërtetë të jetë diku tjetër”.
Sa i përket rendit të evakuimit, ai pranon se shmangia e largimit të njëkohshëm është praktikë standarde, por shton se “largimi më i shpejtë i Vance tregon organizim më të mirë të ekipit të tij të sigurisë”, ndërsa për ekipin e Trump thekson se “ka vonesa”.
Në përfundim, analiza e dy ekspertëve nxjerr në pah një tablo të përzier: boshllëqe në parandalim dhe kritika për momentet e para, por një reagim operacional që shmangu përshkallëzimin e situatës.